بررسیهای قبلی نشان داده بود که میزان کم تستوسترون ممکن است به افزایش خطر دیابت، پوکی استخوان و افسردگی بیانجامد و میزان بالای آن با افزایش میل جنسی همراه است. تستوسترون نه تنها بر سلامت بدنی مردان تاثیرگذار است، بلکه بر جنبه های روانی و عاطفی و کیفیت زندگی آن ها هم موثر است.
پتی می گوید: “هنگامی که یک مرد تحریک پذیر یا تندخو می شود، ممکن است به سادگی آن را به اثرات سالمندی نسبت دهند.
در کوتاه مدت، استرس ممکن است میزان تستوسترون را افزایش دهد و این امر به نوبه ی خود می تواند باعث شود که افراد به فشارها یا موقعیت های جدید، واکنش سریعی نشان دهند.
از طرف دیگر استرس مزمن که بدن را در یک حالت تهدید دایمی نگاه می دارد و یک عارضه رایج زندگی مدرن است، عامل عمدهای در کاهش تستوسترون است.”
استرس ناشی از بحران اقتصادی جهان ممکن است میزان تستوسترون را در مردها کاهش دهد.
میزان کم تستوسترون به خواب آلودگی، تحریک پذیری، فقدان تمرکز و کاهش میل جنسی میانجامد.
پتی توصیه می کند مردان با استراحت کردن، خوردن غذای سالم و ورزش کردن، میزان استرس شان را کاهش دهند.
تستوسترون، هورمونی است که به وسیله بیضه ها تولید می گردد و باعث ایجاد صفات ثانویه جنسی در مردان می شود.
این هورمون با کارکرد جنسی، گردش خون، توده عضلانی، تمرکز ذهنی، خلق و خو و حافظه ارتباط دارد.
یک تحقیق جدید روی چهار هزار مرد سالمند در استرالیا هم نشان داده است که میزان تستوسترون در میان افرادی که افسرده بوده اند، پایین تر بوده است، و این امر به نوبه ی خود می تواند به کاهش هورمون جنسی استرادیول (که دارای خواص ضد افسردگی است) بیانجامد.
وبلاگ اسکین
گمان میکنم هر انسانی روزی، جای خالی دوست را حس خواهد کرد؛ شاید روزی که تنها کفشهای خالی اش مانده باشد …
در سایه ی یک
نگـــاه
گاهی می توان دمی
آسود
در جاری یک
صـــدا
گاهی می توان غرق بودن
شد
در حجم بودن
عـشــق
گاهی می توان هیچ
شد
در اوج یک آسمان
مـهـــر
گاهی می توان از هزاران قله
گذشت
می توان در هجوم تمام هستها نیست شد
و در برابر تمام نبودنها به یک
بـــودن بالید
…
پروفسور استفن هاوکینگ، فیزیکدان انگلیسی که عمر کاری خود را صرف رمزگشایی جهان کرده، خواستار ادامه کاوش فضا به خاطر ادامه حیات انسان شد.
به گزارش ایسنا، این دانشمند ۷۱ ساله اظهار کرد که فکر نمیکند انسانها بتوانند ۱۰۰۰ سال آینده را بدون فرار به خارج از مرزهای سیاره شکننده زمین دوام بیاورند.
پروفسور هاوکینگ این سخنان را در مرکز پزشکی سدارس سینای در لسآنجلس اظهار کرد که در آن به بازدید از یک آزمایشگاه سلولهای بنیادی با تمرکز بر کاهش پیشرفت بیماری لو گرینگ پرداخته بود.
هاوکینگ زمانی که دانشجوی دانشگاه کمبریج بود، به این بیماری مبتلا شد.
وی در این بازدید به صحبت در مورد این که چگونه در آن زمان افسرده شده و امیدی به تکمیل دکترای خود نداشت پرداخت.
این فیزیکدان که برای کار بر روی سیاهچالهها و منشأ کیهان شناخته شده است، شهرت خود را برای آوردن مفاهیم مرموز فیزیک به جرمها از طریق کتابهای پرفروش خود مانند «تاریخچه کوتاه زمان» بدست آورده است.
هاوکینگ اظهار کرد: اگر بدانید که جهان چگونه عمل میکند، میتوانید آن را به شکلی کنترل کنید.
وی توانسته بیش از مبتلایان دیگر به این بیماری که همچنین اسکلروزیس آمیوتروفیک جانبی نام داشته، دوام بیاورد. این بیماری به سلولهای عصبی در مغز و نخاع که کنترل عضلات را بر عهده دارند، حمله میکند.
مبتلایان به تدریج با ضعیف شدن و از بین رفتن عضلات، با مشکلات بیشتری در تنفس و حرکت مواجه میشوند.
تاکنون درمانی برای این شرایط شناخته نشده و راهی برای معکوس کردن پیشرفت آن وجود ندارد. مبتلایان کمی توانستهاند بیشتر از یک دهه با این بیماری زنده بمانند.
هاوکینگ از مراقبت ۲۴ ساعته برخوردار بوده و تنها از طریق انقباضهای پراکنده اطراف گونه خود قادر به صحبت کردن از یک رایانه متصل به صندلی چرخدار جهت انتقال تفکراتش با صدای رباتیک است.
این استاد فیزیک علیرغم بیماری خود همچنان فعالانه در حوزه فیزیک فعالیت میکند.
وی در سال ۲۰۰۷ مانند یک فضانورد توانست احساس بیوزنی را در فضاپیمایی که این حس را با شیرجههای سهموی ایجاد میکرد، تجربه کند.
هاوکینگ اظهار کرد: هرچقدر زندگی بنظر سخت بیاید، همیشه کاری هست که در آن بتوانید موفق باشید.
این اظهار نظرهای هاوکینگ در پی کاهش بودجه علوم سیارهای ناسا که امسال تا ۳۰۰ میلیون دلار از سال گذشته کمتر بود، اظهار شده که برای شناسایی جهانهای جایگزین زمین بسیار حیاتی است.
وبلاگ اسکین